Zmienność dziedziczna
Od chwili powrotu Darwina z podróży, która przekonała go o słuszności idei ewolucji, a opublikowaniem dzieła „O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego" minęło dwadzieścia dwa lata. Podczas tego długiego okresu Darwin zebrał jeszcze więcej danych na poparcie swej tezy. Żyjąc w rolniczej części Anglii, miał duże możliwości obserwacji sztuki hodowli zwierząt. Była to istotnie sztuka, .ponieważ nie narodziła się jeszcze nauka genetyki, niemniej jednak tworzono ulepszone odmiany wszystkich rodzajów zwierząt. Darwin, widząc je jako przejawy zmian ewolucyjnych, szukał wywołujących je mechanizmów i stwierdził, że hodowcy zwierząt mogli wytworzyć nowe rasy jedynie z tych odchyleń od dotychczasowej normy, które pojawiły się w stadzie w sposób naturalny. Tylko wtedy, gdy jakieś zwierzęta charakteryzowały się wrodzonym większym ciężarem, wyższym wzrostem lub ciemniejszym ubarwieniem niż inne, hodowca mógł otrzymać cięższe, wyższe lub ciemniejsze okazy danej rasy. Darwin zrozumiał również, że odmiany te nie mogły po prostu powstawać wskutek działania zmiennego środowiska — osobniki cięższe, otrzymane w wyniku lepszego karmienia, nigdy nie mogły dać początku cięższym rasom. Do tego celu mogła służyć tylko zmienność dziedziczna.
Zobacz AC autocasco - ubezpieczenia AC autocasco, OC i NW