Zmienność ciągła
Zmienność ciągła (fluktuacyjna). W populacjach roślin i zwierząt wiele cech wykazuje drobną, ciągłą zmienność od jednej wartości skrajnej do drugiej. Przykładami cech, dla których możemy spodziewać się znalezienia całego zakresu zmian, jest na przykład ciężar i długość ciała oraz kolor sierści. Przeważnie większość osobników przypada na zakres wartości średnich, a mniejsza liczba osiąga wartości skrajne. Można wykazać istnienie tego rodzaju zmienności we własnym otoczeniu: pomimo że kolegów trudno uznać za populację dziką, zmierzenie ich wysokości i ciężaru (u przedstawicieli jednej płci) da ciągłą skalę wartości z większą liczbą osobników w jej środku niż na krańcach. Dane te można zaznaczyć na wykresie, a otrzymana krzywa jest taka, jak w przypadku badania zmienności ciągłej dzikich populacji. Zmienność nieciągla (skokowa). W przypadku niektórych cech osobniki pewnych populacji tworzą dwie lub więcej wyraźne grupy, bez kategorii pośrednich. Jednym z przykładów takiej zmienności skokowej może być istnienie „kast" w kolonii pszczoły miodnej, a drugim — fakt, że wszyscy ludzie mają krew należącą do jednej z czterech możliwych grup krwi ABO. Zmienność taką nazywamy polimorfizmem. Jasne i ciemne formy krępaka brzozowca również są przykładem polimorfizmu, ponieważ nie istnieją formy o barwie szarej. Zaznaczając na wykresie rozmieszczenie cech polimorficznych, nie otrzymuje się pojedynczej krzywej w kształcie dzwonu, ale oddzielne maksima dla każdej cechy.
Centrum Psychoterapii i Psychoedukacji GESTALT, najlepszy psycholog wrocław - sprawdź sam!